Haberler umutlu,

     Gökyüzü masmavi,

          Hayat cıvı cıvıl,

Sen benim dünya güzelimsin.

Mutluyum,

Rüzgarlara vermedim yıllarımı.

 

Zaman da,

Uzaklıklar da,

Kafalar da,

          değişiyor yavaş yavaş

                           hızlı hızlı.

İnsanoğlu Güneş’in en uzaktaki yavrusuna da ulaştı;

                      yedi yılda, iki milyar kilometre uçarak.

 

Hollandalı bilgin Huygens,

Kendi yaptığı teleskopla

Tam 350 yıl önce keşfetmişti Titan’ı

         Kimse onu,

                          “Bir gezegen bul!”

                                       diye zorlamamıştı.

Huygens, bir gün ona insanoğlunun ulaşabileceğini

Hayal bile etmemişti belki.

 

Sevgilim,

İnsan hiç düşünmediği olayları yaşıyor,

Beklemediği acıları, sevinçleri tadıyor...

İnsanoğlu, ulaşılmazlıklara ulaşıyor;

          ulaştığı her yer,

                       yeni bir başlangıç oluyor

                       başka ulaşılmazlıklara.

 

Sevgilim,

sesinin dalgalarında görüyorum

                             saçının tellerini;

ve kalbinde açan çiçeklerin rengini.

Mutluyum! ,

Emeklerimin de,

Sevdadalarımın da,

Erkekliğimin de,

Evliliğimin de

Mevsimlerini yaşadım,

                 ve yaşıyorum doyasıya.

Mutluyum!

Düşlerimin gerçekleştiğini de görüyorum

                                             yavaş yavaş...

Kim derdi,

Yirmi yıl önce

Televizyonda bir bakanın

Nazım’ın yüzüncü doğum gününü anacağını,

Nazım’ın önünde saygıyla eğileceğini...

Kim inanırdı otuz yıl önce

Bir bakanın milyonların önünde:

“Atlılar atlılar

Kızıl atlılar...

Atları rüzgar kanatlılar

Atlılar

At...

Rüzgar gibi geçti hayat!”

 Şiirini okuyacağına...

 

Zaman da,

Kafalar da,

Yurdum da,

Değişiyor yavaş yavaş...

Çok şükür boşa gitmedi

Çekilen acı,

              Dökülen kan,

Ve zindanlara tırnakla yazılan umut şarkıları...

 

Uzaklıklar değişiyor,

                  Dünya değişiyor,

İnsanlık, sen, ben değişiyoruz...

İçilen su, solunan hava, yürünen yol

                  Değişti, değişiyor durmadan...

Fakat değişmeyen kafalar,

Değişimi engelleyen kanlı eller var hala...

 

Dünkü gazete manşetten vermiş haberi:

Tunceli’de çatışma!

İki şehit, beş ölü!

 

Eloğlu iki milyar kilometre uzaklıktaki Titan’a indi.

Renkli resimler geliyor ta oradan...

Milyonlarca hesap,

         Binlerce sayfa kitap

                       Yüzlerce beyin,

Milyonlarca vida, dişli,

                  Çeşit çeşit alet

                          Manyetik dalgalar,

Atom büyüklükleri

                          Elementler, moleküller ...

Bilginler, işçiler birbirini öldürmeden,

Birbirini ezmeden

Özgürce düşünerek, konuşarak, anlaşarak

Yarattılar ortak bir türkünün mutluluğunu.

Benim kardeşlerim,

Benim insanlarım hala bulamadı

Bir avuçluk yerde

Barış içinde insanca yaşamanın yolunu...

 

Sevgilim,

Yaşarken zor geçiyor acılar.

Dönüp baktığında geriye,

Bazen gülüyor insan

Dünkü ağladığı olaya.

Bazen de dünkü kahkahalar

Gözyaşı oluyor bugünkü aklımda.

 

Ben doğduğumda neredeydi dünya;

Sen doğduğunda nasıl akıyordu sular,

                   Şimdi nereye vardı hayat...

Dilim varmıyor ölümün adını anmaya...

Ama varılacak mutlaka kaçınılmaz sona.

Hayat cümlesine son noktayı koymadan

Yaşamalı doyasıya bu tekrarsız hayatı...

 

Sevgilim,

Kimseye kin duymuyorum,

Vicdanım rahat!

İçimde rengarenk bahar

Cümlemin sonu ne zaman gelir?

                          Nasıl gelir?

                          Bilmiyorum!

Sevda şiirleri yazıyorum hala...

Hayat güzel!

Hayat anlamlı!

Hayat sevgilere yetecek kadar uzun

Ve  kine nefrete yetmeyecek kadar kısa.

Seni sevdikçe, insanları sevdikçe

Uzuyor ömrüm.

Sevgiyle açıyor bahçemdeki çiçekler.

Sevince güzelleşiyor insan.

Sevgiyle insanlaşıyor dünya.

Hayatı, dünyayı, insanları

Ve seni

Seviyorum.

 

 

Bochum, 16 Ocak 2005 

Kemal Yalçın 

 

 

 

Yeni Kitap

SüryanilerVeSEYFO kitap kapaklari
Bu kitabımda, dünden bugüne Süryanilerin tarihini, 1915’te SEYFO olarak adlandırılan soykırım sırasında Süryanilerin başlarına gelenleri... [Devam]

Özyaşam

kemalyalcin1
Kemal Yalçın, 05.09.1952 günü Denizli'nin Honaz bucağında doğdu. Isparta Gönen Öğretmen Okulu'nda okudu. İstanbul Çapa...[Devam oku]

 

Kitaplar

books 1149959 1920
İlk şiirimi 1964 yılında, Isparta Gönen Öğretmen Okulu birinci sınıf öğrencisi iken yazmıştım. Düzenli yazmaya 1973’de başladım. [Devam oku]

Şiirler

young girl 1149701 1920
Yazarlık hayatıma şiirle başladım. En zor günlerimde, en yalnız anlarımda, en duygusal hallerimde şiir benim elimden tuttu. [Devam oku]

Yazılar

book 1091627 1920
Şiir, öykü ve romanın dışında, düşünce ve görüşlerimi deneme, makale, gazete yazısı biçimlerinde dile getiriyorum. [Devam oku]

Yazarlar

fgd
Bu dünya gelimli gidimli bir dünya. Sevgili dostlarımı, değerli yazar arkadaşlarımı birer birer sonsuzluğa uğurladık. Onları bu sayfada... [Devam oku]

 

Zaman da,

Uzaklıklar da,

Kafalar da,

          değişiyor yavaş yavaş

                           hızlı hızlı.

İnsanoğlu Güneş’in en uzaktaki yavrusuna da ulaştı;

                      yedi yılda, iki milyar kilometre uçarak.

 

Hollandalı bilgin Huygens,

Kendi yaptığı teleskopla

Tam 350 yıl önce keşfetmişti Titan’ı

         Kimse onu,

                          “Bir gezegen bul!”

                                       diye zorlamamıştı.

Huygens, bir gün ona insanoğlunun ulaşabileceğini

Hayal bile etmemişti belki.

 

Sevgilim,

İnsan hiç düşünmediği olayları yaşıyor,

Beklemediği acıları, sevinçleri tadıyor...

İnsanoğlu, ulaşılmazlıklara ulaşıyor;

          ulaştığı her yer,

                       yeni bir başlangıç oluyor

                       başka ulaşılmazlıklara.

 

Sevgilim,

sesinin dalgalarında görüyorum

                             saçının tellerini;

ve kalbinde açan çiçeklerin rengini.

Mutluyum! ,

Emeklerimin de,

Sevdadalarımın da,

Erkekliğimin de,

Evliliğimin de

Mevsimlerini yaşadım,

                 ve yaşıyorum doyasıya.

Mutluyum!

Düşlerimin gerçekleştiğini de görüyorum

                                             yavaş yavaş...

Kim derdi,

Yirmi yıl önce

Televizyonda bir bakanın

Nazım’ın yüzüncü doğum gününü anacağını,

Nazım’ın önünde saygıyla eğileceğini...

Kim inanırdı otuz yıl önce

Bir bakanın milyonların önünde:

“Atlılar atlılar

Kızıl atlılar...

Atları rüzgar kanatlılar

Atlılar

At...

Rüzgar gibi geçti hayat!”

 Şiirini okuyacağına...

 

Zaman da,

Kafalar da,

Yurdum da,

Değişiyor yavaş yavaş...

Çok şükür boşa gitmedi

Çekilen acı,

              Dökülen kan,

Ve zindanlara tırnakla yazılan umut şarkıları...

 

Uzaklıklar değişiyor,

                  Dünya değişiyor,

İnsanlık, sen, ben değişiyoruz...

İçilen su, solunan hava, yürünen yol

                  Değişti, değişiyor durmadan...

Fakat değişmeyen kafalar,

Değişimi engelleyen kanlı eller var hala...

 

Dünkü gazete manşetten vermiş haberi:

Tunceli’de çatışma!

İki şehit, beş ölü!

 

Eloğlu iki milyar kilometre uzaklıktaki Titan’a indi.

Renkli resimler geliyor ta oradan...

Milyonlarca hesap,

         Binlerce sayfa kitap

                       Yüzlerce beyin,

Milyonlarca vida, dişli,

                  Çeşit çeşit alet

                          Manyetik dalgalar,

Atom büyüklükleri

                          Elementler, moleküller ...

Bilginler, işçiler birbirini öldürmeden,

Birbirini ezmeden

Özgürce düşünerek, konuşarak, anlaşarak

Yarattılar ortak bir türkünün mutluluğunu.

Benim kardeşlerim,

Benim insanlarım hala bulamadı

Bir avuçluk yerde

Barış içinde insanca yaşamanın yolunu...

 

Sevgilim,

Yaşarken zor geçiyor acılar.

Dönüp baktığında geriye,

Bazen gülüyor insan

Dünkü ağladığı olaya.

Bazen de dünkü kahkahalar

Gözyaşı oluyor bugünkü aklımda.

 

Ben doğduğumda neredeydi dünya;

Sen doğduğunda nasıl akıyordu sular,

                   Şimdi nereye vardı hayat...

Dilim varmıyor ölümün adını anmaya...

Ama varılacak mutlaka kaçınılmaz sona.

Hayat cümlesine son noktayı koymadan

Yaşamalı doyasıya bu tekrarsız hayatı...

 

Sevgilim,

Kimseye kin duymuyorum,

Vicdanım rahat!

İçimde rengarenk bahar

Cümlemin sonu ne zaman gelir?

                          Nasıl gelir?

                          Bilmiyorum!

Sevda şiirleri yazıyorum hala...

Hayat güzel!

Hayat anlamlı!

Hayat sevgilere yetecek kadar uzun

Ve  kine nefrete yetmeyecek kadar kısa.

Seni sevdikçe, insanları sevdikçe

Uzuyor ömrüm.

Sevgiyle açıyor bahçemdeki çiçekler.

Sevince güzelleşiyor insan.

Sevgiyle insanlaşıyor dünya.

Hayatı, dünyayı, insanları

Ve seni

Seviyorum.

 

 

Bochum, 16 Ocak 2005 

Kemal Yalçın 

 

 

 

-->

Dünya bizim vatanımız

Konuk Defteri

books 925891 1920
Kitaplarım, şiirlerim, edebiyat çalışmalarım hakkında okuyucularımdan, arkadaşlarımdan çeşitli mektuplar, yazılar alıyorum. Bunlardan bazılarını, uygun gördüklerimi burada yayınlıyorum. [Devam]

Eğitim

bookshelf 413705 1920
İlkokuldan sonra Isparta Gönen Öğretmen Okulu’na ve daha sonra da İstanbul Çapa Yüksek Öğretmen Okulu’na gittim. Toplam 10 yıl yatılı öğrenci olarak okudum. [Devam oku]

Sipariş

gifts 570821 1920
Bu web sitesinde tanıtılan kitapların tümü buradan sipariş edilebilir. İyi okumalar. [Devam]